Choroby choroby kotów

Kłębuszkowe zapalenie nerek u kotów

Kłębuszkowe zapalenie nerek u kotów

Przegląd kłębuszkowego zapalenia nerek

Nerki składają się z wielu tysięcy mikroskopijnych jednostek filtrujących zwanych kłębuszkami, które filtrują wodę i małe substancje z krwiobiegu. Kanaliki nerkowe wchłaniają następnie niezbędne substancje, takie jak glukoza i elektrolity z filtrowanego płynu, pozostawiając niepotrzebne substancje i niewielką ilość wody w moczu.

Poniżej znajduje się przegląd kłębuszkowego zapalenia nerek u kotów, a następnie szczegółowe informacje na temat diagnozy i leczenia tego stanu.

Kłębuszkowe zapalenie nerek to zapalenie mikroskopijnych jednostek filtrujących nerek, które rozwija się, gdy kompleksy immunologiczne (kompleksy przeciwciał i antygenów) zostają uwięzione w kłębuszkach nerkowych, co prowadzi do aktywacji zapalnego systemu obronnego organizmu, który z kolei uszkadza kłębuszki nerkowe. Kompleksy immunologiczne często powstają w wyniku innych procesów chorobowych, takich jak infekcja lub rak. Jednak u wielu kotów z kłębuszkowym zapaleniem nerek nie można znaleźć podżegającej przyczyny i mówi się, że problem jest idiopatyczny.

Kłębuszkowe zapalenie nerek powoduje nadmierną utratę białka w moczu (białkomocz). Znalezienie białka w moczu podczas analizy moczu może być pierwszym wskaźnikiem, że twoje zwierzę ma kłębuszkowe zapalenie nerek. Nieleczona choroba może prowadzić do przewlekłej niewydolności nerek.

U kotów w każdym wieku, rasie i płci może rozwinąć się kłębuszkowe zapalenie nerek. U wielu zwierząt domowych mogą nie występować oczywiste objawy kłębuszkowego zapalenia nerek.

Na co uważać

  • Obrzęk brzucha
  • Obrzęk łap, stawu skokowego (kostek), twarzy lub moszny
  • Zwiększone zużycie wody
  • Zwiększone oddawanie moczu
  • Utrata masy ciała
  • Letarg
  • Wymioty
  • Nagła utrata wzroku
  • Nagłe trudności w oddychaniu
  • Rozpoznanie kłębuszkowego zapalenia nerek u kotów

    Testy diagnostyczne są potrzebne, aby zidentyfikować ostre kłębuszkowe zapalenie nerek i wykluczyć inne choroby. Mogą one obejmować:

  • Analiza moczu w celu zidentyfikowania białkomoczu lub odlewów szklistych, które są białkowymi formami kanalików nerkowych.
  • Pełna morfologia krwi (CBC) w celu identyfikacji niedokrwistości, stanu zapalnego, infekcji lub niskiej liczby płytek krwi
  • Badania biochemiczne w surowicy w celu wykrycia niskiego stężenia białka we krwi i wysokiego stężenia cholesterolu we krwi
  • Stosunek białka do kreatyniny w moczu w celu określenia stopnia utraty białka w moczu
  • Pomiar ciśnienia krwi w celu identyfikacji nadciśnienia układowego
  • Biopsja nerek w celu ostatecznego rozpoznania kłębuszkowego zapalenia nerek i odróżnienia go od amyloidozy, która jest kolejną chorobą nerek, która wpływa na kłębuszki nerkowe
  • Leczenie kłębuszkowego zapalenia nerek u kotów

  • Idealnym sposobem leczenia kłębuszkowego zapalenia nerek jest identyfikacja wszelkich chorób zakaźnych, zapalnych lub nowotworowych, które mogą powodować wytwarzanie kompleksów immunologicznych uwięzionych w kłębuszkach nerkowych. Niestety w wielu przypadkach kłębuszkowego zapalenia nerek nie można zidentyfikować żadnego leżącego u jego podstaw procesu chorobowego, a jeśli można go zidentyfikować, nie można go wyeliminować.
  • Leki immunosupresyjne można podawać w celu zahamowania tworzenia kompleksu immunologicznego. Leki stosowane w tym celu to leki podobne do kortyzonu, takie jak prednizon. Nie jest to powszechna praktyka, ponieważ nie ma naukowych dowodów na to, że jest to korzystne.
  • Można przepisać bardzo niską dawkę aspiryny, aby zapobiec krzepnięciu w kłębuszkach nerkowych.
  • W niektórych przypadkach mogą być stosowane diety specjalistyczne.
  • Diety o niskiej zawartości białka i niskiej zawartości fosforu należy podawać zwierzętom z niewydolnością nerek.
  • Diety o niskiej zawartości sodu należy podawać zwierzętom z nadciśnieniem tętniczym.
  • Diety uzupełnione kwasami tłuszczowymi omega-3 w celu ograniczenia odpowiedzi zapalnej.
  • Leki mogą być przepisywane w celu kontrolowania ciśnienia krwi u zwierząt z nadciśnieniem.
  • Leki zwane inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), takie jak enalapryl, można stosować w celu zminimalizowania utraty białka w moczu i kontroli ciśnienia krwi.
  • Opieka domowa i zapobieganie

    Podawać zgodnie z zaleceniami wszystkie leki przepisane przez lekarza weterynarii. Postępuj zgodnie z zaleceniami dietetycznymi i planuj regularne wizyty kontrolne u weterynarza, aby monitorować postępy Twojego zwierzaka.

    Obserwacja jest ważna. Upewnij się, że poziom aktywności, apetytu i postawy Twojego zwierzaka pozostaje normalny. Uważaj na trudności w oddychaniu lub osłabienie kończyn, które mogą wskazywać na rozwój choroby zakrzepowo-zatorowej. Obserwuj swojego zwierzaka pod kątem utraty wzroku, która może wskazywać na powikłania nadciśnienia. Poszukaj obrzęku łap, stawu skokowego lub twarzy, które mogą wskazywać na rozwój obrzęku podskórnego oraz obrzęku brzucha, który może wskazywać na gromadzenie się płynu.

    Kłębuszkowe zapalenie nerek jest trudne do uniknięcia. Niektóre choroby zakaźne, zapalne i rakowe mogą prowadzić do rozwoju kłębuszkowego zapalenia nerek. Zaleca się regularne coroczne badania przez weterynarza, aby upewnić się, że zwierzę jest zdrowe i wolne od takich chorób.

    Szczegółowe informacje na temat kłębuszkowego zapalenia nerek kotów

    Nerki filtrują wodę i małe cząsteczki z krwioobiegu do kanalików nerkowych. Woda i niezbędne cząsteczki są wchłaniane ponownie z kanalików, a pozostałe produkty odpadowe i niewielka ilość wody są wydalane z moczem. Mikroskopijne filtry nerki nazywane są kłębuszkami nerkowymi (pojedynczymi, kłębuszkowymi), które są małymi kępkami naczyń krwionośnych naczyń włosowatych, które działają jak sito, umożliwiając przechodzenie małych substancji, jednocześnie utrzymując większe substancje, takie jak białka i komórki krwi w krwiobiegu.

    Kłębuszki mogą zostać uszkodzone przez zapalenie i stać się nieszczelne. Nazywa się to kłębuszkowym zapaleniem nerek. Bardzo duże rzeczy, takie jak czerwone i białe krwinki, wciąż nie są filtrowane, ale niektóre substancje, które normalnie nie są filtrowane, takie jak białka, przeciekają przez kłębuszki zapalne do moczu. Nadmierna utrata białka w moczu nazywa się proteinurią, a ten stan może niekorzystnie wpłynąć na zdrowie Twojego zwierzaka.

    Kłębuszkowe zapalenie nerek występuje, gdy duża liczba kompleksów immunologicznych - są to kompleksy antygen-przeciwciało - krążących w krwioobiegu zostają uwięzione w kłębuszkach nerkowych, gdy próbują dostać się do moczu. Odkładanie kompleksów immunologicznych wywołuje reakcję zapalną, która uszkadza kłębuszki nerkowe i powoduje białkomocz. Antygeny związane z przeciwciałami w kompleksach immunologicznych powstają w wyniku przewlekłego procesu zakaźnego, zapalnego lub nowotworowego. Kilka chorób może powodować kłębuszkowe zapalenie nerek.

    Objawy kliniczne kłębuszkowego zapalenia nerek są dość zmienne.

  • Dotknięte koty mogą wcale nie mieć żadnych objawów. W tym przypadku podejrzenie choroby kłębuszkowej jest najpierw podejrzane na podstawie białkomoczu podczas rutynowej analizy moczu.
  • Niektóre koty mogą mieć objawy przewlekłej niewydolności nerek, takie jak słaby apetyt, letarg, utrata masy ciała, słaba sierść, nadmierne oddawanie moczu i nadmierne spożycie wody.
  • Niektóre koty mogą mieć objawy związane z nagłym zablokowaniem głównych naczyń krwionośnych przez zakrzep (zakrzep z zatorami). Często blokowane naczynia obejmują tętnice płuc, które powodują szybki oddech lub dyszenie, szybkie bicie serca i wysoką temperaturę ciała oraz tętnice biodrowe, które powodują nagłą utratę użycia kończyn tylnych. Choroba zakrzepowo-zatorowa jest nagłym wypadkiem medycznym i lekarz weterynarii powinien niezwłocznie udać się na wizytę.
  • Niektóre koty mogą mieć objawy związane z nadciśnieniem układowym. Często pierwszym rozpoznanym objawem jest ostry początek ślepoty spowodowany oderwaniem siatkówki lub krwawieniem do siatkówki. To powikłanie jest nagłym wypadkiem medycznym i lekarz powinien natychmiast zgłosić się do weterynarza.
  • Niektóre koty mogą mieć objawy choroby zakaźnej, zapalnej lub nowotworowej, która predysponuje zwierzę do kłębuszkowego zapalenia nerek.
  • Niektóre koty mogą mieć objawy obrzęku podskórnego, w tym obrzęk łapy, twarzy, stawu skokowego (kostek) lub moszny u samców lub obrzęk brzucha spowodowany nagromadzeniem płynów, znany jako wodobrzusze.
  • Przyczyny kłębuszkowego zapalenia nerek u kotów

  • Infekcje wirusowe
  • Wirus białaczki kotów (FeLV)
  • Zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (koronawirus)
  • Wirus niedoboru odporności kotów (FIV)
  • Infekcje bakteryjne
  • Borelioza (zwana także boreliozą)
  • Erlichioza (choroba zakaźna przenoszona przez kleszcze)
  • Rocky Mountain Spotted Fever (kolejna choroba przenoszona przez kleszcze)
  • Bruceloza (choroba zakaźna)
  • Zapalenie skóry (infekcja skóry)
  • Zapalenie dziąseł (zakażenie dziąseł)
  • Zapalenie wsierdzia (zakażenie zastawek serca)
  • Pyometra (zakażenie macicy)
  • Przewlekłe infekcje grzybicze
  • Dirofilaria

    Do niezakaźnych chorób zapalnych związanych z kłębuszkowym zapaleniem nerek należą:

  • Zapalenie trzustki (zapalenie trzustki)
  • Zapalenie wielostawowe za pośrednictwem układu immunologicznego (zapalenie stawów)
  • Toczeń rumieniowaty układowy (zaburzenie autoimmunologiczne)
  • Neoplazja (rak)
  • Mięsak limfatyczny
  • Guz z komórek tucznych
  • Inne guzy

    Pomimo długiej listy procesów zakaźnych, zapalnych i nowotworowych, które mogą powodować kłębuszkowe zapalenie nerek, nawet u 75 do 80 procent kotów i kotów z kłębuszkowym zapaleniem nerek, przyczyny tej nie można zidentyfikować, a zaburzenie określa się jako „idiopatyczne”.

    Wiele innych problemów medycznych może prowadzić do objawów podobnych do występujących u zwierząt z kłębuszkowym zapaleniem nerek. Ważne jest, aby wykluczyć te warunki przed ustaleniem ostatecznej diagnozy.

  • Opieka weterynaryjna powinna obejmować testy diagnostyczne i dalsze zalecenia dotyczące leczenia.

    Szczegółowa diagnoza

    Testy diagnostyczne są potrzebne do rozpoznania guzów komórek tucznych i wykluczenia innych chorób, które mogą powodować podobne objawy. Mogą one obejmować:

  • Pełna historia medyczna i dokładne badanie fizykalne twojego zwierzaka
  • Pełna morfologia krwi (CBC lub hemogram) w celu oceny niedokrwistości, stanu zapalnego, infekcji lub niskiej liczby płytek krwi. Niska liczba płytek krwi wzbudziłaby podejrzenie chorób riketsji, takich jak erlichioza i gorączka plamista w Górach Skalistych. Niskie stężenie białka we krwi można również zidentyfikować na podstawie morfologii krwi.
  • Profil biochemiczny surowicy do oceny obecności niskiego stężenia albuminy w surowicy (hipoalbuminemii) i wysokiego stężenia cholesterolu w surowicy. Albumina jest jednym z najważniejszych białek we krwi i jako pierwsza dotknięta jest utratą białka w moczu u zwierząt z kłębuszkowym zapaleniem nerek. Te odkrycia biochemiczne są bardzo częste u kotów z chorobą kłębuszkową. Inne testy profilu biochemicznego, takie jak kreatynina, azot mocznikowy we krwi i fosfor, pozwalają lekarzowi weterynarii ocenić czynność nerek zwierzęcia. Wreszcie, inne testy profilu biochemicznego surowicy pozwalają lekarzowi weterynarii ocenić ogólny stan zdrowia twojego zwierzaka i możliwe skutki kłębuszkowego zapalenia nerek na inne układy organizmu.
  • Analiza moczu w celu zidentyfikowania białkomoczu i oceny czynności nerek zwierzęcia. Odlewy hialinowe można znaleźć w moczu zwierząt domowych z kłębuszkowym zapaleniem nerek.
  • Stosunek białka do moczu / kreatyniny w celu oszacowania nadmiernej utraty białka w moczu i ustalenia, czy białkomocz twojego kota jest wystarczająco silny, aby uzasadnić podejrzenie kłębuszkowego zapalenia nerek. Nasilenie utraty białka w kłębuszkowym zapaleniu nerek jest niezwykle zmienne i zwierzę może mieć kłębuszkowe zapalenie nerek bez wyraźnego wzrostu stosunku białka do moczu / kreatyniny. Ponadto, jeśli funkcja filtracji nerek pogarsza się wraz z postępem choroby u niektórych pacjentów, stosunek białka w moczu / kreatyniny zmniejsza się, co czyni go mniej użytecznym jako narzędzie diagnostyczne. Z drugiej strony, jeśli funkcja filtracji nerek pozostaje względnie normalna, spadek stosunku białka w moczu / kreatyniny jest korzystnym objawem wskazującym na poprawę kliniczną.
  • Specjalny test zwany stężeniem antytrombiny III w surowicy w celu oceny ryzyka wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej lub zakrzepów krwi u kotów z kłębuszkowym zapaleniem nerek. U kotów z niskim stężeniem antytrombiny III w surowicy występuje zwiększone ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej.
  • Test na dżdżownicę i inne testy na antygen lub przeciwciało w surowicy, takie jak borrelia i ehrlichia, w celu wykrycia podstawowych chorób zakaźnych, które mogą powodować kłębuszkowe zapalenie nerek.
  • Testy odpornościowe, takie jak przeciwciała przeciwjądrowe (ANA) lub testy przygotowawcze LE, jeśli podejrzewa się toczeń rumieniowaty układowy.
  • Podejrzewa się aspirację igłową wspólnej i mikroskopowej analizy uzyskanego płynu w zapaleniu wielostawowym za pośrednictwem układu immunologicznego.
  • Zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej i brzucha w celu zbadania zwierzęcia pod kątem chorób zakaźnych, zapalnych lub nowotworowych.
  • Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej w celu oceny struktury nerek i oceny innych narządów wewnętrznych, takich jak wątroba i śledziona.
  • Ostatecznie ostateczne rozpoznanie kłębuszkowego zapalenia nerek wymaga biopsji nerek, którą można wykonać pod kontrolą USG, aby zminimalizować ryzyko powikłań i zapewnić odpowiednią próbkę tkanki. Najlepiej byłoby pobrać jedną biopsję nerki do rutynowego badania pod mikroskopem świetlnym oraz pobrać dodatkowe próbki w celu zidentyfikowania kompleksów immunologicznych za pomocą fluorescencji i mikroskopii elektronowej. Te ostatnie są bardzo specjalistycznymi testami, które wymagają specjalnego pobierania i przetwarzania próbek przez wyspecjalizowane laboratoria diagnostyczne.
  • Leczenie dogłębne

    Leczenie kłębuszkowego zapalenia nerek musi być zindywidualizowane w zależności od ciężkości stanu zwierzęcia i innych czynników, które lekarz weterynarii musi przeanalizować.

    Najbardziej skutecznym i specyficznym leczeniem kłębuszkowego zapalenia nerek jest eliminacja szkodliwych antygenów, niezależnie od tego, czy są to czynniki zakaźne, czy antygeny nowotworowe. Niestety, podstawowy proces chorobowy lub źródło antygenu jest zidentyfikowane tylko u 15 do 25 procent zwierząt domowych z kłębuszkowym zapaleniem nerek, a nawet jeśli zostanie zidentyfikowany, antygen może być niemożliwy do wyeliminowania, jak w przypadku tocznia rumieniowatego i niektórych antygenów nowotworowych. Jeśli nie można zidentyfikować podstawowego antygenu, leczenie idiopatycznego kłębuszkowego zapalenia nerek może obejmować:

  • Leki immunosupresyjne hamujące tworzenie przeciwciał i produkcję kompleksów antygen-przeciwciało. Leki immunosupresyjne nie zawsze są skuteczne u zwierząt z kłębuszkowym zapaleniem nerek, ale często są wypróbowywane. Często stosowanymi lekami są prednizon (lek podobny do kortyzonu). Inne testowane leki immunosupresyjne obejmują cyklosporynę i cyklofosfamid.
  • Zaleca się bardzo niską dawkę aspiryny (0,5 do 5 miligramów na kilogram masy ciała) w celu zmniejszenia stanu zapalnego i krzepnięcia krwi w kłębuszkach nerkowych. Leczenie aspiryną może również zmniejszać ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej, ale nie wykazano tego korzystnego działania u kotów z kłębuszkowym zapaleniem nerek.
  • Zmiany w diecie Kiedyś uważano, że białko utracone w moczu należy zastąpić równoważną ilością białka w diecie. Niestety takie podejście prowadzi jedynie do pogorszenia białkomoczu. Zapewnienie diety o nieznacznie obniżonej zawartości białka znacznie zmniejszy wielkość proteinurii. Zaleca się także dietetyczne ograniczenie sodu ze względu na skłonność kotów z kłębuszkowym zapaleniem nerek do zatrzymywania sodu i rozwoju nadciśnienia. Wreszcie suplementacja kwasów tłuszczowych omega-3 może zmniejszać zapalenie kłębuszków nerkowych i białkomocz. Olej rybny jest bogaty w kwasy tłuszczowe omega-3, a niektóre komercyjne karmy dla zwierząt domowych, przeznaczone do leczenia określonych chorób, są uzupełnione kwasami tłuszczowymi omega-3. Skonsultuj się z weterynarzem, aby uzyskać zalecenia dietetyczne na kłębuszkowe zapalenie nerek.
  • Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Hormon angiotensyna II powoduje skurcz specyficznych kłębuszkowych naczyń krwionośnych, przez co pogarsza się białkomocz. Zwiększony ruch białka w kłębuszkowych naczyniach krwionośnych przyczynia się do postępu choroby poprzez promowanie bliznowacenia kłębuszków nerkowych (stwardnienie kłębuszkowe). Inhibitory ACE zmniejszają wytwarzanie angiotensyny II, tym samym obniżając ciśnienie krwi w kłębuszkach nerkowych. Leczenie inhibitorami ACE zmniejsza ilość białka traconego w moczu i może spowolnić postęp choroby. Enalapryl jest najczęściej stosowanym w tym celu inhibitorem ACE.
  • Leki przeciwnadciśnieniowe. Jeśli nadciśnienie ogólnoustrojowe jest obecne i utrzymuje się pomimo ograniczenia sodu w diecie i leczenia enalaprylem, konieczne może być zastosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
  • Leki moczopędne Zwierzęta, u których rozwija się ciężki wodobrzusze lub obrzęk podskórny, mogą wymagać leczenia lekami moczopędnymi w celu ułatwienia mobilizacji i wydalania soli i wody z moczem. Furosemid jest lekiem moczopędnym najczęściej zalecanym w tej sytuacji. Należy zachować ostrożność, aby mieć pewność, że zwierzę nie zostanie odwodnione podczas leczenia furosemidem.
  • Opieka kontrolna nad kotami z kłębuszkowym zapaleniem nerek

    Optymalne leczenie Twojego zwierzaka wymaga połączenia domowej i profesjonalnej opieki weterynaryjnej. Kontynuacja może być kluczowa. Podaj zgodnie z zaleceniami wszystkie leki przepisane przez weterynarza i niezwłocznie skontaktuj się z weterynarzem, jeśli masz trudności z leczeniem swojego zwierzaka.

    Postępuj zgodnie z zaleceniami dietetycznymi dla twojego zwierzaka przygotowanymi przez weterynarza. Zwierzęta z kłębuszkowym zapaleniem nerek często umieszczane są na diecie niskobiałkowej, o niskiej zawartości sodu i może być zalecana suplementacja kwasów tłuszczowych omega-3.

    Obserwuj poziom aktywności i apetytu zwierzęcia oraz obserwuj objawy powikłań, w tym obrzęk kończyn lub brzucha wskazujący na obrzęk lub wodobrzusze podskórne, nagłą utratę wzroku wskazującą na ewentualny krwotok siatkówki lub odwarstwienie wtórne do nadciśnienia lub nagły początek trudności w oddychaniu lub utracie użytkowania tylnych kończyn potencjalnie wskazujących na chorobę zakrzepowo-zatorową.

    Rzeczywista zalecana kontrola zależy od ciężkości choroby twojego zwierzaka, reakcji na terapię i zaleceń lekarza weterynarii. Twój lekarz weterynarii będzie monitorował utratę białka w moczu, okresowo oceniając stosunek białka do moczu / kreatyniny twojego zwierzaka. Twój lekarz weterynarii będzie monitorował biochemię surowicy u twojego zwierzaka, aby ustalić, czy białka we krwi, w tym albumina, rosną, cholesterol spada, i upewnić się, że czynność nerek (kreatynina, azot mocznikowy we krwi, fosfor) pozostaje stabilna.

    Systemowe ciśnienie krwi należy monitorować u zwierząt z kłębuszkowym zapaleniem nerek, szczególnie jeśli zwierzę jest leczone inhibitorem ACE, takim jak enalapryl.

    Ścisłe monitorowanie zwierząt z kłębuszkowym zapaleniem nerek ma kluczowe znaczenie, ponieważ wynik jest bardzo zmienny. Zwierzęta z tym zaburzeniem odbywają jeden z trzech kursów klinicznych:

  • Rozwiązanie choroby z powrotem do normalności. Ten kurs jest najprawdopodobniej u zwierząt domowych z prawidłową funkcją filtracji nerek (normalna kreatynina i azot mocznikowy we krwi).
  • Tląca się choroba, która nie poprawia się ani nie postępuje z utrzymującym się wysokim wydalaniem białka z moczem.
  • Postęp choroby do krańcowej niewydolności nerek w ciągu kilku miesięcy lub lat.